نیمه ونها، که به عنوان تراکتور-تریلر یا ونهای نیمه تریلر نیز شناخته میشوند، معمولاً دو بخش اصلی دارند: تراکتور (که به آن تاکسی یا کامیون نیز گفته میشود) و تریلر. انتخاب محورها در یک نیمه ون میتواند بسته به اجزای متعدد، مانند قوانین محلی و ساختار کامیون و تریلر، متفاوت باشد. در زیر برخی از پیکربندیهای رایج محور برای نیمه ونها آورده شده است:
۱. تک محوره: برخی از کامیونهای نیمهکامیون کوچکتر، که معمولاً برای تحویلهای منطقهای یا منطقهای استفاده میشوند، ممکن است یک محور در عقب تراکتور داشته باشند. در این پیکربندی، تراکتور دارای یک محور عقب با دو چرخ است.
۲. دونفره تولید کننده اکسل چینرایجترین پیکربندی برای کامیونهای نیمهون، چیدمان محور پشت سر هم است. این بدان معناست که تراکتور دارای دو محور عقب است که هر محور دو چرخ دارد. چیدمان محور پشت سر هم، توانایی حمل بار بیشتر، پایداری بیشتر و توزیع وزن بسیار بهتری را فراهم میکند.
سه. محور سهگانه: در برخی موقعیتها، بهویژه برای کاربردهای بزرگ یا تخصصی، کامیونهای نیمهسنگین ممکن است پیکربندی محور سهگانه داشته باشند. این بدان معناست که تراکتور دارای سه محور عقب است که هر محور دو چرخ دارد. محورهای سهگانه، قابلیت بار و توزیع وزن اضافی کامیون را نیز بهبود میبخشند.
۴. چند محوره: برای کاربردهای تخصصی انتخابشده یا هنگام حمل بارهای بسیار بزرگ، نیمهونها میتوانند محورهای بیشتری داشته باشند. این پیکربندیها ممکن است شامل وسایل نقلیه چهار محوره با ۴ محور عقب یا تعداد بسیار بیشتری باشند. پیکربندیهای چند محوره معمولاً در حمل بارهای سنگین، صدها محور بزرگ یا کاربردهای حمل و نقل تخصصی استفاده میشوند.
توجه به این نکته ضروری است که تعداد محورهای تریلر یک کامیون نیمه سنگین نیز میتواند متفاوت باشد. تریلرها میتوانند بر اساس طراحی و سبک خود، کاربرد مورد نظر توزیعکننده محور چین و محدودیتهای منطقهای، یک، دو یا حتی چند محور داشته باشند.
محور خاص پیکربندی رانندگی با یک کامیون نیمه سنگین تحت تأثیر عواملی مانند محدودیتهای وزن، الزامات ظرفیت بار و قوانین جادهای است. قوانین ممکن است در مناطق، ایالتها یا کشورهای تولیدکننده محور متفاوت باشد، بنابراین انتخاب مجاز محورها و توزیع وزن اضافی میتواند به طور مناسب متفاوت باشد. رعایت این قوانین برای رانندگی ایمن و قانونی کامیونهای نیمه سنگین در جاده ضروری است.
